Tofacitinib w aktywnym wrzodziejacym zapaleniu jelita grubego

Sandborn i in. (Wydanie 16 sierpnia) informują, że tofacitinib ma skuteczność w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Autorzy zauważają, że inhibitory kinazy Janus (JAK) JAK1 i JAK3 są zaskakująco nieskuteczne w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna.2 W chorobie Leśniowskiego-Crohna główne cytokiny powstają w wyniku różnicowania dwóch podtypów komórek T CD4 + – Th1 i Th17 – natomiast w przypadku wrzodziejącego zapalenie okrężnicy wydaje się, że uczestniczy w procesie różnicowania podobnym do Th2. Kilka ostatnich doniesień na temat różnych modeli eksperymentalnych zdaje się wskazywać, że inhibitory JAK, takie jak tofacitinib, hamują Th2, ale wzmacniają odpowiedzi Th1 i Th17. Np. Niska dawka tofacitinibu przyspiesza wystąpienie eksperymentalnego autoimmunologicznego zapalenia mózgu i rdzenia kręgowego poprzez wzmacnianie różnicowania Th17. Inhibitory JAK, takie jak tofacitinib i pirydon 6, inhibitor pan-JAK, również silni e zmniejszają odpowiedź Th2 i nasilają odpowiedzi Th1 i Th17 w różnych chorobach. .4 Ponadto tofacitinib został również opisany jako hamujący różnicowanie komórek Th2 zależne od interleukiny-4 zarówno w mysich jak i ludzkich limfocytach T.5
Stéphane Paul, Ph.D.
Xavier Roblin, MD
Uniwersytet Medyczny w Saint Etienne, St. Etienne, Francja
Xavier. -st-etienne.fr
Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
5 Referencje1. Sandborn WJ, Ghosh S, Panes J, i in. Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w czynnym wrzodziejącym zapaleniu okrężnicy. N Engl J Med 2012; 367: 616-624
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
2. Sandborn WJ, Ghosh S, Panes J, Vranic I, Spanton J, Niczychowski W. Phase 2 randomizowane badanie CP-690,550, doustnego inhibitora kinazy Janus, w aktywnej chorobie Leśniowskiego-Crohna. Gastroenterology 2011; 140: Suppl: S124-S124
Crossref We b of Science Medline
3. Yoshida H, Kimura A, Fukaya T, i in. Niska dawka CP-690,550 (tofacitinib), inhibitor pan-JAK, przyspiesza początek doświadczalnego autoimmunologicznego zapalenia mózgu i rdzenia poprzez nasilenie różnicowania Th17. Biochem Biophys Res Commun 2012; 418: 234-240
Crossref Web of Science Medline
4. Derenzini E, Lemoine M, Buglio D, i in. Inhibitor JAK AZD1480 reguluje proliferację i odporność w chłoniaku Hodgkina. Blood Cancer J 2011; 1: e46-e46
Crossref Web of Science
5. Ghoreschi K, Jesson MI, Li X, i in. Modulacja wrodzonych i adaptacyjnych odpowiedzi immunologicznych przez tofacitinib (CP-690,550). J Immunol 2011; 186: 4234-4243
Crossref Web of Science Medline
W ocenie tofacitinibu w leczeniu czynnego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego Sandborna i wsp., Wybór populacji był niejednorodny pod względem wcześniejszego otrzymanego leczenia, przy czym większość pacjentów (52 do 70%) otrzymywał o mesalaminę, 27 do 58% miało otrzymywały glukokortykoidy i 37 do 42% po otrzymaniu leków immunosupresyjnych; żaden z tych sposobów leczenia nie był skuteczny. Nie ma wzmianki o uzależnieniu lub oporności na glukokortykoid.
W praktyce klinicznej, gdy pacjenci z umiarkowanym do ciężkiego wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy nie wykazują poprawy w odpowiedzi na leczenie mesalaminą lub dawką glukokortykoidów niższą niż 30 mg na dobę, wytyczne wskazują, że dawka glukokortykoidów może być zwiększona do 0,75 do 1,0 mg na kilogram masy ciała, na poziomie, na którym występuje dopuszczalna stopa remisji.1 W badaniu przeprowadzonym przez Sandborna i wsp. odsetek remisji wynosił 48% u pacjentów otrzymujących 10 mg tofacitinibu dwa razy na dobę, co nie jest wynikiem imponujące dla pacjentów, u których leczenie mesalaminą lub glikokortykosteroidami w dawce mniejszej niż 30 mg na dobę nie było skuteczne. Wycofanie glukokortykoidów nie było uważane za punkt końcowy – kolejna słabość tego badania. Podsumowując, nie uważamy tego nowego leku za obiecujący nowy środek terapeutyczny, ponieważ przedstawione badanie nie dało klinicystom wyraźnego wskazania okoliczności, w których powinno się go stosować.
Mario Cottone, MD
Uniwersytet w Palermo, Palermo, Włochy
to
Ambrogio Orlando, MD
Ospedali Riuniti Villa Sofia Cervello, Palermo, Włochy
Claudio Papi, MD
Ospedale San Filippo Neri, Rzym, Włochy
Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
Odniesienie1. Travis SP, Stange EF, Lemann M, et al. Europejski konsensus oparty na dowodach dotyczących zarządzania wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego: zarządzanie bieżące. J Crohns Colitis 2008, 2: 24-62
Crossref Web of Science Medline
Odpowiedź
Autorzy odpowiadają: Skutki tofacitinibu u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, o k tórych mówiliśmy, pochodziły z badania fazy 2. Badanie to miało na celu udowodnienie skuteczności tofacitinibu jako terapii indukcyjnej oraz wyjaśnienie profili bezpieczeństwa [podobne: dobry endokrynolog kielce, Usługi stomatologiczne, stomatolog poznań ]

[hasła pokrewne: butapirazol maść, sulfametoksazol, dysmutaza ponadtlenkowa ]