przychodnia hallera olsztyn ad 5

Wykresy Kapłana-Meiera czasu do śmierci. Gruba linia oznacza grupę aerozolu-pentamidyny. Mediana przeżycia wynosiła 25,8 miesiąca w grupie trimetoprimu-sulfametoksazolu i 22,8 miesiąca w grupie z aerozolem-pentamidyną. Znaki zaznaczające reprezentują ocenzurowanych uczestników. Czterdzieści trzy z 90 zgonów wystąpiło wśród uczestników przydzielonych do trimetoprimu-sulfametoksazolu (ryc. 2). Mediana przeżycia wyniosła 25,8 miesiąca w tej grupie i 22,8 miesiąca w grupie z aerozolem pentamidyny (P = 0,32).
Trzy z 14 nawrotów PCP wśród uczestników przydzielonych do trimetoprimu-sulfametoksazolu i 2 z 36 nawrotów wśród osób przypisanych do aerozolizowanej pentamidyny spowodowały śmierć. W dwóch z tych uczestników, po jednym w każdej grupie, zakażenie bakteryjne w szpitalu było bezpośrednią przyczyną zgonu, a PCP było czynnikiem przyczyniającym się.
Gdy tylko było to możliwe, określano główną przyczynę zgonu. Do przypisanych przyczyn należą zakażenia oportunistyczne związane z AIDS (12 z kompleksem M. avium, 3 z P. carinii, 3 z cytomegalowirusem, 3 z Toxoplasma gondii, 3 z gatunkami cryptosporidia, 2 z Cryptococcus neoformans i z Histoplasma capsulatum), infekcje generalnie nie uważany za oportunistyczny (1 zygomikozę, 8 z posocznicy bakteryjnej lub candida, 7 z bakteryjnego zapalenia płuc i 2 z gruźlicy), nowotwory związane z ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) (4 przypadki mięsaka Kaposiego i 2 z chłoniaka) i różne przyczyny (1 przypadek zapalenia trzustki, 2 niewydolności nerek, krwawienia z jelit, z ostrego zapalenia mózgu i 2 urazów). W 14 przypadkach śmierć można przypisać jedynie progresji choroby HIV, z wynikającym z niej wyniszczeniem lub encefalopatią. W 18 przypadkach nieznane były okoliczności prowadzące do śmierci.
Toksyczność
Tabela 3. Tabela 3. Efekty toksyczne. Grupy leczenia były podobne pod względem częstości i ciężkości zdarzeń niepożądanych hematologicznych i wątrobowych oraz szybkości, z jaką rozwinął się pierwszy epizod toksyczności stopnia 3 lub 4 (Tabela 3). Czterdzieści siedem procent uczestników przydzielonych do trimetoprimu-sulfametoksazolu i 44 procent osób przypisanych do aerozolizowanej pentamidyny miało co najmniej jeden epizod toksyczności hematologicznej stopnia 3 lub 4. Czas do pierwszego epizodu umiarkowanej lub ciężkiej toksyczności hematologicznej nie różnił się istotnie (11,7 miesiąca w grupie trimetoprymu-sulfametoksazolu i 15,0 w grupie z aerozolem-pentamidyną), ani też nie upłynął czas do pierwszej przerwy w leczeniu zydowudyną (3,9 i 3,7 miesiące, odpowiednio). Pięciu uczestników miało zapalenie trzustki podczas badania, z których trzech przydzielono do otrzymania trimetoprimu-sulfametoksazolu, a dwóch do otrzymania aerozolu pentamidyny. Wszystkie pięć miało potencjalne czynniki predysponujące: trzy wcześniej otrzymywały dożylnie pentamidynę, jedna dawniej otrzymywała didanozynę, a jedna miała historię alkoholizmu.
W odniesieniu do innych działań toksycznych (tabela 3), nie było znaczącej różnicy w częstości występowania ciężkiej wysypki ani w czasie do pierwszego epizodu. Jedynymi statystycznie istotnymi różnicami w objawach zgłaszanych przez pacjentów były doniesienia o ciężkiej astenii (w 12,2% z grupy aerozolu-pentamidyny i 5,2% z grupy trimetoprim-sulfametoksazolu) oraz z silnym bólem brzucha (odpowiednio w 3,9% i 13%)
[hasła pokrewne: dysmutaza ponadtlenkowa, olx grójec, skuteczny lek na odchudzanie ]